Siz oddiy sevmangiz, shunchaki, xira,
Tuyg‘ular rangini alanga qiling.
Yerga tushmagan u orzular sira,
Sevmoqni eng avval shoirdan oling!
U shunday sevadi — yonadi olam,
Kuygan satrlardan sachraydi uchqun.
Uning nigohida yig‘laydi qalam,
Uning yuragida yashirin afsun.
Sevmoqni shoirdan o‘rganing, do‘stlar,
U bitta nigohga jonini tikar.
Sizni bor-yo‘g‘ingiz sog‘inib, izlab,
Butun bir dunyoni poyizga to‘kar.
Shoirning ishqida chek-chegara yo‘q,
U shirin azobdan baxtni topadi.
Ko‘zidan sachrasa otashin bir o‘q,
Sukunat bag‘rini yorib chopadi.
U sizni sevadi gullar tilida,
Yomg‘irning har bitta tomchisi guvoh.
Eriydi eng muzlagan qalblar ham dilda,
Shoirning sevgisi — eng shirin gunoh!
Siz oddiy sevmangiz, shunchaki, xira,
Tuyg‘ular rangini alanga qiling.
Bu foniy dunyoda o‘lmaslik uchun,
Sevmoqni o‘chmas bir she’rdayin biling!
Sanjar Mukhammadov